Na jaren
even terug thuis komen.
Niet voor mezelf of toch wel!
Je kunt je leven lang
aan je eigen ik werken.
In deze kleine groep
vond ik rust,
vertrouwen en respect.
Bedankt Riet en Kárin,
voor jullie eindeloze inzet
voor hen die er nood aan hebben.

Danny
groeiweekend 2016, ‘ik voel mijn lijf’

 

 

 

Lieve mij
Leef LEEF
beleef

Schreeuw – roep –stamp
huppel – spring…
dans door het leven
dé dans op het
ritme van je bestaan

Veel dansplezier

RitA
groeiweekend 2016, ‘ik voel mijn lijf’

 

 

 

Kinderoppas

Het knikkende hondje, op de hoedenplank van de petroleumblauwe Panard, kwam tot stilstand voor onze deur. Daar waren de acteurs, mijn grootouders, voor een schouwtoneel om nooit te vergeten.
Ik was 9-10 jaar. Als oudste van vier mocht ik langer opblijven. ”Neen”, ik wil nu al naar bed.” Ik gaf het geen stem hij zat al tegen me aangevleid.

Zittend in het hoekje van de zetel, verlegen omgeven door onweten, werd het incestmonster geboren geen besef van het bestaan. Voorgelogen omdat het zo hoorde volgde ik onschuldig de gruwel. De tv als getuige.

Op een dag werd de geheimcode gekraakt. De kooi werd geopend die tot mijn 32e levensjaar gesloten bleef!

RiTA

 

 

Moemoe

Moe werd ik ervan. Opnieuw kruisten nieuwe herINneringen mijn gedachtespinsels. Nieuwe ver weggestopte stukken, die nog nooit licht zagen, stonden plots onder de schijnwerpers. Helemaal intact, zichtbaar, sterk gekleurd, scherp voelbaar tot in al m’n vezels.

“Ze was erbij!”.
“Ze liet hem begaan”
“WAAROM liet ze mij in de steek!?”

Mijn grootmoeder, moemoe, was een getuige zonder stem. Krachteloos, onverschillig keek ze toe. Zij hoorde het verhaal dat zo lang mijn diepste geheim zou zijn.
Bladerend in haar ‘Libelle R(os)ita’, zittend aan de tafel, sprak ze hem éénmaal aan alsof ze een kind berispte:  “Louis, ben je weerbezig!”… en bladerde verder.

Ze kon het niet… ze voelde het niet… keer op keer… ze was er niet.

Heel eenzaam, zwijgend, vol onschuld, onderging ik tot de wijzers van de klok aangaven dat het tijd was om te gaan slapen.
Met verwarrende, doortastende niet-begrijpbare kleefsels aan mijn broze kinderhuid zocht ik warmte en bescherming onder mijn fris gewassen lakens.

Mijn dader had ik decenia geleden al vergeven. Deze ‘nieuwe’ mededader vergeven lag me veel moeilijker!

Zoveel jaren later klopte moemoe tijdens een sessie stembevrijding aan de deur van mijn hart… op een dag mocht ze binnen.

volHART, missie volbracht.

RiTA

 

 

Dag klein meisje
vol verdriet
Ik wil je troosten
en luisteren naar je verhaal.
Ik wil mee huilen
omdat het me erg raakt
Ik wil voor je zorgen
er gewoon maar zijn
Ik wil mee boos zijn
en het samen uitschreeuwen
En dan beseffen
Dat kleine meisje
… dat ben ik.
Hilde

 

Hou me dan, hou me van.

Strandbal stuitert in door wind voortdansend lichtparcours
Duinzand om mijn benen
striemend als speldenprikken
in mijn hoofd,
helikopter.

Ik wil de strandbal voor mijn voeten, in mijn handen
ik wil zoveel dat niet
tot me komen kan,
vrolijk wordt niet
mijn.

Ik zie de strandbal kleurig fladderend naar andere
kleine kindjes met zekere
handjes die weten dat
de kleuren tastbaar
zijn.

Ik glimlach breed voluit genietend dat ik zien mag
welke kleuren heel juist
dansen tot bij kindjes,
ik voel blij dat kijken
mag.

Mijn plaatsje naast de zijlijn
niet de vloed
eb veeleer
weg-geschuimd;
van me af schuwt
al wat anderen toebehoort.
Tot me schuurt
wat wrokkig zand
tot vel geschraapt
mijn benen teistert
maar ik glimlach kleuren
hopend naar een regenboog
walhalla van het zien.

Doch tasten-nee
dat is aan anderen
voor wie de strandbal
zachtjes aangerold tot
stilstand komt.
Ze vinden het rechtmatig,
rood-blauw vast te kunnen
houden.

Ik hoor hun handjes om plastieken kleuren.
het horen, dat doet pijn.
Veerle
groeiweekend 2017

 

Leven

in mijn ziel en lichaam
verlangen
de toekomst in
om te kunnen verlangen
naar iets wat in verlangen blijft.
Danny
groeiweekend 2017

 

Inkt

Waar letters van
kracht tatoeëren mijn
eelten boek,
daar blader ik van jou tot
mij wel duizend keer
hoe onvolkomen graag
ik je
zomaar
zie.
Veerle
groeiweekend 2017

 

Verlangen is als water, golvend
zacht, licht, meegaand..in die stroming
van de richting naar het onbepaalde
Verlangen is als een rivier
die steeds dezelfde naam behoudt,
maar waarin het water voortdurend verandert.
Agnes
groeiweekend 2017

 

Ooit was er het verlangen
dat geschonden, vernederde,
verloochende lichaam
te kunnen, te mogen aanvaarden.
Langzaam, maar bewust
ben ik aan het “thuis-komen”.
Ik sta er in, ik voel, ik beleef.
Ik ben.
Mijn vrouw-zijn
mijn “zijn”.
Dankjewel lieve lijf
Je bent van mij!
Kárin
groeiweekend 2017

 

Verlangen

Eenzaamheid, stilte, onrust
in lijf en ziel
Verbindend
doorstroming
naar onvoorwaardelijkheid, bestaansrecht,
Vertrouwen, totale liefde
Voor mezelf en door mezelf.
op weg stap voor stap,
kiezel voor kiezel
Staag op twee zaden, in balans, evenwichtig op de benen, gaand,
voeling met mijzelf, de aarde.
Ik leef en ben het Waard
Namasté
Wendy
groeiweekend 2017